Vanavond aan tafel was de papa een beetje gek aan het doen. Da’s namelijk het fijne aan 2 kids in huis van 4 jaar. Je kan die namelijk nog van alles wijsmaken, daar waar dat bij de oudste niet meer kan.
Dus jawel, vanavond had mijn echtgenoot het over die keer dat hij ging zwemmen. Hij zwom in het openluchtzwembad om baantjes te trekken en zwom aan een aardig tempo. Plots zag hij iets voor zijn ogen verschijnen. Hij nam het vast en gooide het naar de rand van het zwembad toen hij plots een fijn stemmetje hoorde. Hij stopte en keek naar de rand en toen stond daar een piepkleine kabouter. Die kabouter was kwaad want hij had hem uit het zwembad gegooid!
Ondertussen stonden plots 40 kabouters aan de rand van het zwembad, kwaad omdat hun vriend eruit gezet werd. Dus moet mijn man iets verzinnen om de kabouters gelukkig te maken. Hij nam ze allemaal mee op zijn rug! Zo zwom hij een paar lengtes met de kleine puntmutsen op de rug en werden ze vrienden. Nadien hebben ze zich verkleed en dronken ze samen een Duvel. En er was genoeg aan 1 Duvel, want 40 kabouters drinken namelijk niet zo heel veel.
Ze zijn nog altijd vrienden en af en toe gaan ze nog samen zwemmen.En de kleinsten hier zijn dol op het verhaal. Ze gaan er helemaal in op en ze stelden vragen over waar de kabouters wonen enz…De oudste is al oud genoeg om al te weten dat het niet waar is, maar hij speelt het gewoon mee.
En ikzelf smolt dat mijn echtgenoot zomaar spontaan zoiets uitgevonden heeft. De meiden hun ogen blonken en ze genoten duidelijk van het verhaal…
Maar later, veeeeeeel later zullen ze tot het besef komen dat het een fabeltje was. Ons zoontje heeft bijvoorbeeld erg lang geloofd dat ik kon toveren. Tot ik hem op een dag heb moeten opbiechten dat ik dat eigenlijk niet echt kan maar hel dat wijsmaakte als kind.
Toch geef ik toe dat ik ondertussen zal genieten van het feit dan we ze nog alles kunnen wijsmaken 
Of toch nog veel 
