Alice zal even minder intens aanwezig zijn wegens een verhuisweekje. Inpakken, uitpakken, poetsen, enz…
Meer info volgt en korte berichten zullen jullie op de hoogte houden.
Bericht van de dag: Bought today: 2 lady rooms, a mailbox, lighting in and outside, surround-system,…. Ready to move 
(after cleaning, pakking, …)
Jawel volgende week is het zover, verhuisdatum! Eindelijk dat nieuwe huis die af is.
Net daarom geniet ik nog even van de stilte voor de “storm” Alhoewel, op het werk is het RAZEND druk…
Maar toch, ik geniet van een boek, een tijdschrijft, de rust,… Vandaar ook de stilte op de blog, ik geniet van de rust
En verder kan ik zeggen dat:
Ik hou van pur sang mensen, van creatieve mensen, van open en eerlijke mensen, van warmte en gezelligheid, van muziek die me raakt tot in mijn vezels, van voelen, van dromen en denken, van mens zijn.
De papa van een collega van me is overleden. Naar de begrafenis gaan was onmogelijk dus ben ik vanavond naar de “lezing” gegaan.
Op zowel een lezing als een begrafenis voel ik als het ware altijd een beetje dat leed dat de familie voelt. Die man (Valère) was de vader van 2 zonen en de opa van 3 kleinkinderen. Eén van die kleinkinderen stond hartverscheurend te snikken en ik moet zeggen, het ging me door merg en been. Ook al had de overleden man een mooie leeftijd, toch doet het ALTIJD pijn voor de naasten. Dan wil ik even over een schouder wrijven en zeggen dat het wel goed komt, dat het leed zal verzachten…
Geboorte en dood is iets wat we allemaal meerdere malen in het leven meemaken. Het leven is een stroom…
Vandaag ben ik aan een gewaagd shopavontuur gestart. Zijnde: Naar ikea Gent op zaterdag met 3 kids en nieuwe gordijnen gaan kiezen voor het nieuwe huis. Maar het moet gezegd: ze waren flink! Mooie keuzes gemaaktover de ganse lijn (al zeg ik het zelf). Maar jesus christus, draait die boel daar zeg in Ikea. AL DAT VOLK!
Ik vraag me af of dat werkelijk iedere zaterdag zo is. Dan staan toch erg veel mensen met dezelfde spullen in huis? Ik werd dan weer door een paar mensen aangesproken hoe ik dat zag zitten om met 3 kids alleen in Ikea te lopen? Sommigen glimlachten en zeiden dat hun kinderen bij oma en opa waren. Maar ik heb eigenlijk wel genoten hoor.
Zo erg dat ik er ook een beetje moe van ben. Dus niet veel schrijfenergie meer over, maar des te meer “ik-zal-me-in-de-zetel-ploffen-energie”
Maar eerst mogen jullie mee genieten van mijn “wat-heb-ik-aangekocht-lijstje”:
- Vermiljoenrode handdoeken voor in de badkamer
- Even knal rode ronde matjes voor op de grond
- Badkamerassecoires zoals beker, zeeppompje, zeepbakje,…
- 2 roze lampjes voor in de meiden hun kamer
- Nieuw bestek, kopjes, glazen
- 3 snoepbokaals
- een tapijt voor in de living
- 2 bijzettafeltjes
- onderleggertjes voor glazen
- kommetjes voor allerlei, 2 pirexschotels
Maar wat vooral belangrijk is voor de meiden: ze hebben zowat alle kinderbedjes uitgetest die ze maar konden uittesten 
Want ze wisten dat mama en papa nog eens zouden teruggaan voor hen als ze niet mee waren.
Deze morgen las ik een artikel waarbij een glimlach op mijn gezicht verscheen.
Namelijk iemand die in het midden van een meeting aan een man zei: “Je hebt een mooi hemd aan vandaag, het staat je”.
De glimlach kwam omdat ikzelf namelijk ook perfect in staat ben tot zoiets. Wel op een gepaste timing, maar toch durf ik wel eens iets niets professioneel zeggen op een professionele meeting.
Ik merk dat het goed is om menselijk te zijn, een band te smeden, enz… Mensen houden er wel van als ze eens afgeleid worden en eens even iets minder gespannen kunnen zijn. Maar om eerlijk te zijn gaat het bij mij eigenlijk ook vanzelf.
Deze morgen was ik blij dat ons zoontje zich al wat beter voelde. Na zijn griep is hij nog niet helemaal de oude en gisteren ging hij erg vroeg slapen.
Deze morgen heb ik een jarige een glimlach kunnen bezorgen. Ik bezorgde hem namelijk 39 verjaardagskaartjes/of briefjes. Voor ieder jaartje van zijn leven eentje. Ik geniet dan zelfs in die ander zijn plaats als ik bedenk wat de glimlach was toen hij de brievenbus opendeed. DAAR doet een mens dat voor. Om iemand anders zijn hart te verwarmen op een dag die fijn hoort te zijn.
Het is iemand die ik erg waardeer en waarbij ik voel dat het een goede vriendschap is met wederzijdse steun en wederzijds vertrouwen. Ik hoop dat hij een erg leuke dag mag beleven.
Deze morgen heb ik de parking op het werk echt weer vervloekt. Vol putten en plassen, echt vies. Je kan werkelijk niet van je wagen naar het bureau stappen zonder dat je schoenpunten of hakken vies zijn. Als vrouw kan dat wel eens vervelend zijn. Als man natuurlijk ook maar als we eerlijk zijn dan weten we dat ook veel mannen daar niet om geven Ik denk erover om de parking niet meer te gebruiken en mijn wagen aan de straatkant te parkeren.
Deze morgen bedacht ik me dat we vrijdag de 13de zijn. Geluksdag of net niet? Is het niet hoe je het bekijkt? Heeft veel niet daar mee te maken? Ik hoop in ieder geval dat niemand echt ongeluk heeft vandaag. Maar ik besef dat er mensen zijn die net wel ongeluk hebben in de wereld terwijl ik het schrijf. Ik zal in ieder geval toch een kansje wagen met de superpot van Lotto vandaag. Je weet nooit dat het geluk brengt.
Deze morgen ik blij was omdat het deze middag op het werk Scampi’s op Oosterse wijze zijn. Heerlijk klaargemaakt door de kok op het werk.
Onze kinderen zijn stuk voor stuk verslingerd geweest (of nog) aan hun fopspeen.
Toch ben ik niet het type mama die de Sint of wie dan ook dat fopspeentje laat meenemen. Dan is die lieve man plots niet meer zo lief en achteraf hoor je dan toch wie het eigenlijk echt was. Ik vond dat zelf niet zo’n fijn gevoel dus vind ik dat de kinderen hun fopspeentje moeten afstaan als ze er klaar voor zijn. T gooide zijn fopspeen weg toen hij 5 werd. Hij was er klaar voor en heeft nadien nooit meer om zijn ‘tut’ (zoals wij dat noemen) gevraagd.
Toch vind ik het geen zicht als kinderen die al een redelijke leeftijd hebben nog rondlopen met zo’n ding in hun mond.
Tijd voor acties dus. Vanaf zondag (de dag waarop ons meiden 4 werden) moesten de fopspenen en hun doekjes in bed blijven. Enkel en alleen in bed mag het “tutje” nog.
Het lukt vrij aardig. Maar het is ook best grappig. De meiden gingen nog nooit zo graag naar bed als de voorbije dagen. Ons kleinste meid zat gisteren gewoon in haar bed naar boekjes te kijken. Want haja, in bed mag een tutje wel Ik heb haar laten genieten.
En hopelijk zullen ze binnen een jaartje een flink zijn als hun broer en dat tutje weggooien in de vuilnisbak. We zien wel 
Gisteren was een grote heugelijke dag voor ons dames, want jawel, ze werden 4 jaar. Uiteraard dacht ikzelf nog eens terug aan die dikke bolle buik . De dagen werden afgeteld doorheen de week
Nog 5 keer slapen, 4 keer slapen, 3, 2,1, HIEP HIEP HOERA!!!!
De dag begon al zingend aan hun bedje en de dames konden hun pret niet op. Mama die zingt voor B en apart voor L met de nodige dansjes erbij. Heerlijk vonden ze het. Dan naar beneden en gezellig samen alle gekregen kaartjes bekijken. Bij deze dank aan allen voor de kaartjes
In de namiddag feest met de familie en de door hen zelf gekozen taart. Zoals jullie kunnen zien kozen ze voor iets echt meisjesachtig, maar wel geslaagd. De taart was lekker, al zeg ik het zelf
Dank aan alleen voor de warmte, de liefde, de pakjes, het goede gezelschap en alles wat ervoor zorgde om het voor de dames een onvergetelijke dag te maken 
De glimlach van een kind
warmte straalt door haar heen
weten oprecht graag gezien te worden
de eerlijkheid ervaren
liefde voelen
geen enkel gevoel gaat boven dat gevoel
een kind die haar liefheeft
die ogen, de blik
ze voelt, mama zijn
ze geniet
De voorbije weken hadden de kleinsten hier wel al eens koorts. Vorige week nog zei dat arts dat eentje de griep had. Of het dan de gewone of de mexicaanse is spreken ze niet echt uit, maar allen waren ze er redelijk snel bovenop.
Gisteren een fijne dag gehad met de kinderen. De oudste ging voetballen zoals iedere woensdag en vrijdag. Na afloopt vertelde de trainer me dat hij gehuild had op het veld. In de terugweg zat hij in de wagen te huilen en rillen van de kou. Ik dacht dat het was door de regen… Eens thuis wou ik hem lekker opwarmen en deed zijn pyjama aan. Hij kreeg een fleeceplaid over zich heen en bleef rillen, ook met 2 plaids. Dan maar eens de temperatuur genomen. 39.5 graden koorts.
Deze ochtend 39.4 koorts, ik denk dus dat het ventje echt wel een griep te pakken heeft, maar of dat nu mexicaanse of gewone griep is, god mag het weten.
Ik hoop alleen dat wij ervan gespaard blijven met de verhuis op komst…’t zou niet goed passen nu om het zacht uit te drukken.
Maar het ergste is als moeder om je kind te zien afzien. Hij heeft overal pijn zegt hij en is zelfs misselijk. Het enige wat je dan wil als moeder is overnemen…
Toen ik als kind naar de kapper moest was dat altijd opnieuw een drama. Want ik kon niet stilzitten. Het was altijd een ramp en ik vloog bij thuiskomst vaak naar bed omdat ik “stout” was geweest en niet had stilgezeten. Een beetje zoals het wekelijks slameur van naar de kerk te gaan op zaterdag want daar kon ik ook niet stilzitten, noch zwijgen.
Ik deed nochtans mijn best hoor (denk ik) maar ‘t was sterker dan mezelf. Toen bestond de kinderkapper uiteraard nog niet zoals die nu bestaan.
- Een Auto als “wasbak” met stuur, zitje en alles erop en eraan.
- Haar wassen met Aardbeigeur, coca-cola, kauwgom of chocolade.
- Ieder zitje is als een stoelje met een TV ervoor waar tekenfilms op spelen.
- Glittertjes voor de meisjes als afwerking
- En een lolly wanneer ze klaar zijn.
Zeg nu zelf, wie zou zo niet naar de kapper willen gaan?
Ik laat jullie even meegenieten. Doch, er hangt een prijskaartje aan vast. Ik betaalde 60.70 €. 3 kinderkopjes wassen, knippen en brushen. Maar ze zaten wel stil en vonden het fijn
Fruttibubbels kinderkapper
De lollybak waar achteraf uit gekozen mag worden.
